Een vrijheids-ode aan het beginnend hartklopje
Welkom in onze warmte
Voorbij het mysterie wacht er een lach op je.
Een oneindige storm en een vluchtige kalmte

Zal eveneens je leven kleuren –
wees gereserveerd en schoon
Ken je kracht en onthoud je achternaam,
En je zal nooit verdwalen. Hef je kroon:
Aan voorbijgangers en sluit achteraan

Een glimlach is kostbaar, maar bevraag alles
Beginnend bij het ouderlijk huis en je opleiding
Als je op onbegrip stuit, stel je vraag anders
Heb lief elke levende ziel en verschijning

Streef naar hogere ontwikkeling
Voor het gehele kleurenspectrum
Wij delen de wereld en per slot van rekening
Het universum heeft geen centrum

Je hebt de beste papieren om te verbinden
Door de natuur geschapen voor dit doel
Je bent een nieuwere versie voor ons doen

Het leven is een korte stop, zonder verdere vertelling
Kies zorgvuldig je metgezellen
Dit land gaf mij een hart, maar een mens ontbrak
Na een val weet je wie je binnenlaat – in je wrak 

Soms ontvalt ons een geliefde, zonder weerwoord
Het zijn de hoop en onze tranen die ons in stilte dragen
In boeken vind je recepten die millennia achter zich laten
Zo lang houdt de mens, het hier vol

Vanavond vieren wij de overwinning
Stralend barst het feest los in Tel Aviv
Terwijl onder de piano de lichamen ontbinden
Je hebt het dikwijls verdiend
Laat critici je niet van de wijs brengen
Morgen ben je weer een mensenrechtenvriend

De boodschap is zingend overgekomen
Ook mensenrechtenvrienden hebben dromen
44 jaar gewacht
Ik ken een land dat al 70 jaar niet naar huis mag

En een volk van God dat God heeft ontvolgd
Dat huizen veranderen in grot
En vrienden maakt met een bloed omgoten prijs
Daar zijn wij het gezicht van
Zo belangrijk is voor ons, de gezelligheid

Mijn land, regenrijke turf en onzichtbare bergtoppen
Opgesloten tussen een hoge dijk en bio-woning
Op klompen grootgebracht, soms wil het niet vlotten
We maken er het beste van, ondanks de eilandvorming

Een land vol met boomers die nostalgie op ons afvuren,
Onze onschuld, aangereikt met een onbeholpen postuur

Aan de oever van dit land vind je dromerige ogen
Zij die terugverlangen en zij die vooruitblikken,
Zij die hier langer zijn dan de tulpen en Mokum,
Zij die van dezelfde lap zijn getrokken
En andere aangezichten

Dit land hoogzwanger van 18 miljoen mensen
We zeggen alles, ook dat we niks mogen zeggen
Liefhebbende aaibare dieren, omschrijft men ons
Geen heldenverhaal, alleen een polderinborst

Hier wordt rekenschap gezien als borrelpraat
Het emotioneren van de natuur en godgeklaagd
Mijn land is tot wasdom gekomen en uitgetolereerd
Iedereen die niet op ons lijkt zien we rechtsomkeert

Een ander inkleuren is dat wij de dragers zijn
Van een rotte geschiedenis, die we afdoen
Met een knipoog en wegwuiverrij
We zijn berouwvol, mits met zachte pijn

Heb je ooit een nazaat ontmoet, dat prachtmens
Die je onbetekenend afdoet en afgrenst
Zij die na hun komst, sliepen in de storm

Ergens in de hoek van mijn land, staat een strafkamer
Armoe en ongeletterdheid decoreren de Bijlmer
Een verfje hier, een kleurrijk bankje daar
Al het andere gaat moeizamer

Afijn! De welvaart vloeit, rijkelijk en onbevreesd
We hebben de moederkoek
Maar hoevelen, hebben we verweesd
We zijn het land dat alles heeft, dat niets heeft

Krijgslied voor mijn land
Ze slaapt als een zondagskind
Jong en onvolbracht
Onbevangen als de wind

Gij eert uw naasten en uw grond
Eert de tulpen en de minderen
Het kwaad zal je verhinderen
Zorg ervoor dat je zadel vast wordt

Ooit betrad ik je op schone voet
Je ving me in een linnen doek
We baden in een tamme rivier
En zongen ‘vrijheid is zoet’

Oh Nederland,
Óók wij zijn uw kinderen, zelden vertoond
Vrij, onverveerd en groot

Ik hoor jouw naam in de wandelgang
Geen goden van bovenaf
Verlost en vrij van almacht

Het huis van verschillende kleuren en ras
Wij zijn elkanders houvast
wanneer het water smelt – op een winterdag

Het verwondert mij
dat je zoveel moois niet ziet
Dus hierbij, mijn krijgslied