Als ik een Palestijn was, was ik geboren op een bezet land, en mijn ouders en mijn kinderen ook. Als ik een Palestijn was, zou ik het probleem zijn en niet mijn bezetter. Als een Israëliër een Palestijn was, was diens leven minder waard. En woonde die op een stukje grond (slechts twee keer zo groot als Texel) met 2 miljoen mensen zonder basale mensenrechten en zonder humane behandeling. Als ik een Palestijn was, was ik onderworpen aan collectieve afstraffing, omdat mensen in ons midden zich durfden te verzetten tegen de verwoesting en uithongering, en zo het hart raakten van de onderdrukker en hun bondgenoten. Als ik een Palestijn was zou ik niemand veroordelen die terugvecht tegen mijn onderdrukker.

Als ik Palestijns was, wilde de wereld dat ik staatsterreur zou bevechten met mijn blote handen en stenen en was de atoombom gerechtvaardigd tegen mijn razernij. Als ik Palestijns was, wist ik het zeker: ‘Israël heeft het recht om zich te verdedigen’ betekent: ‘Israël heeft het recht om mij te onderdrukken.’

Als ik een Palestijn was, was ik het slachtoffer van slachtoffers, die het monster dreigen te belichamen dat zij ooit moesten ontvluchten. Als ik een Palestijn was, druppelde het bloed van mijn volk langs het gezicht en de tanden van Amerika, het Verenigd Koninkrijk en Europa. Voor de ogen van de VN en de westerse media. Als ik een Palestijn was, had ik er iets van gevonden dat er op een paar kilometer afstand van mijn hel uitbundig een dansfeest wordt gehouden. Zou jij niet razend zijn als er op je graf wordt gedanst? Als ik een Palestijn was, zou ik alles binnen mijn zicht dat van mij is afgenomen verachten: een compleet gezin, een rustig leven, toekomstperspectief, een menselijke en stralende lach, en óók dansende engelen.

Als ik Palestijns was, zou ik ook Israël willen zien lijden. Ik zou het land willen zien met een gebroken hart, hangend over de doodskist van dierbaren. Wie hier zou nog een mens zijn als je gebukt gaat onder structureel geweld, dagelijkse vernederingen en de garantie dat je huis op ieder moment met het asfalt gelijk gemaakt kan worden? Wie is nog mens wanneer je afhankelijk bent van je onderdrukker voor je eerste levensbehoeften zoals water, voedsel, gas, en elektriciteit? Wie zou nog een mens kunnen zijn? Wie zou zijn haat voor zijn onderdrukker nog langer kunnen verbergen? Wie zou nog van mensen kunnen houden die overtuigd zijn dat één leven aan hun zijde gelijk is aan duizend levens aan jouw zijde?

Als ik een Palestijn was, zou ik niet bang zijn om uitgemaakt te worden voor antisemiet. Ja, als ik een Palestijn was, zou ik precies doen wat jij zou doen, als jij Palestijns was. Ik zou doen wat Tula, Nat Turner en Mozes moesten doen om hun mensen te bevrijden. Als ik een Palestijn was, zou ik doen wat jij zou doen, als jij Palestijns was. Maar bovenal zou ik doen wat een Israeliër zou doen, als die Palestijns was. Het zou niet moreel zijn, het zou niet rationeel zijn, het zou geen compliment waard zijn. Maar het zou soelaas bieden, dat ik terug vocht, voordat met de goedkeuring van de wereldgemeenschap mijn bestaan en wat ooit van mij was, mijn land, met de grond gelijk werd gemaakt. Hier ligt een Palestijn.

________
Foto: @bousou.photo